2011WspomnienieJPII

Wspomnienie o Janie Pawle II

Parafia na Rosengården

17.04.2011

Zdjęcia: Martin Jan Ogrodnik

W dniu 17 kwietnia 2011 roku, nasz związek przygotował krótkie przedstawienie pod nazwą „Wspomnienie o Janie Pawle II”.

Nawiązaliśmy w ten sposób do naszej tradycji, „Wieczorów z Papieżem”, które organizowaliśmy w rocznicę śmierci naszego niezapomnianego Ojca Świętego.

Tym razem, z różnych względów, nie udało się nam zrobić tego w dniu 2 kwietnia. Ponieważ najbliższy możliwy termin przypadł na nadzielę, 17 kwietna, zaraz po porannej mszy św., więc zmieniliśmy tym razem formę i zrobiliśmy takie ogólne, krótkie wspomnienie o Janie Pawle II.

Program oparliśmy po części na materiałach, które były przygotowane na 5 rocznicę śmierci, której nie udało się nam zrealizować ze względu na katastrofę smoleńską (wieczór był zaplanowany na 10 kwietnia).

Tomek i Natalia, wyszukali chętnych do czytania tekstów. Odpowiedni program na tę okazję zmontował Robercik. Oprawę muzyczną przygotowali Janek i Marta z zespołu DUO, a ks. Wiesław Badan pięknie zachęcał w ogłoszeniach parafialnych do przybycia na nasze przedstawienie.

Jedyną próbę jaką mięliśmy, zorganizowaliśmy na pół godziny przed mszą św. Wszyscy i tak wiedzieli o co chodzi, a większość miała wcześniej teksty dostarczone przez Internet. Udało się jeszcze namówić Arka, żeby wziął dwa aforyzmy, który akurat jeszcze nam zostały. Każdy dostał również odpowiednie okładki do tekstów, żeby ładnie wszystko wyglądało. Ustaliliśmy dokładnie kolejność aforyzmów, formę czytania wszystkich tekstów i pozostałe szczegóły.

Tradycyjnie złapaliśmy się jeszcze za ręce i krótką modlitwą do Ducha Świętego poprosiliśmy o wsparcie i … lekkim już krokiem udaliśmy się do kościoła na mszę św.

Akurat była to „Niedziela Palmowa”, było sporo ludzi i na zakończenie mszy, ksiądz jeszcze raz gorąco zaprosił na nasze Wspomnienie i na kawę, którą również przygotowaliśmy. Faktycznie sporo osób pozostało i całkiem niezła grupka zeszła również na kawę, co było miłym zaskoczeniem.

Program rozpoczęliśmy od słów papieża, puszczanych z płyty, które nie tylko brzmią nadal przejmująco, ale nie straciły nic na aktualności w swojej wymowie.

Następnie  6 naszych młodzieniaszków, po kolei, bardzo dostojnie, czytało w sumie 12 aforyzmów Jana Pawła II. Co ciekawe, dostali od razu brawa, które pojawiały się również później, przy kolejnych okazjach.

Później była ulubiona piosenka Karola Wojtyły - „Barka”, która została wykonana we wspaniałej aranżacji Janka i Marty.

Następnie Kasia, spokojnie i dokładnie przeczytała ciekawy fragment Encykliki „Wiara i Rozum”, wiadomo przez kogo napisanej.

W dalszej części usłyszeliśmy drugą ulubioną pieśń Karola Wojtyły „Czarną Madonnę”, także tym razem w bardzo ładnej wersji, zagranej i zaśpiewanej przez naszych grajków.

Później Ania, bardzo dzielnie przeczytała długi, 19-to zwrotkowy wiersz „Epitafium” Jacka Daniluka.

Jak umilkły brawa, usłyszeliśmy znowu głos Papieża Polaka z płyty, który kiedyś, przed laty, rozbrzmiewał podczas pielgrzymek do Polski.

Następnie zespół Duo, zaśpiewał jeszcze jedną pieśń, tym razem dziękczynną, za Jana Pawła II.

Warto też wspomnieć, że przy wszystkich czytaniach, Marta cichutko grała sympatyczny akompaniament na gitarze, co bardzo podnosiło atmosferę tego spotkania.

Na zakończenie, ks. Wiesław poprowadził jeszcze krótką modlitwę za beatyfikację Jana Pawła II oraz podziękował Polonice za zaangażowanie, a wszystkim  zgromadzonym za przybycie.

Bardzo ładnie i sprawnie wszystko się potoczyło i mogliśmy się w duchu cieszyć, że znowu nam się udało.

Później zeszliśmy na kawę i ciężko pracowaliśmy, by sprawnie obsłużyć wszystkich chętnych.

Jak tylko nadarzyła się okazja, stanęliśmy jeszcze raz w kręgu i podziękowaliśmy Duchowi Świętemu za kolejne wsparcie.

Miło było spojrzeć sobie w oczy i z radością powiedzieć, ze zrobiliśmy coś bardzo fajnego. Daliśmy świadectwo naszej wiary jak i naszej pamięci o człowieku, który odmienił oblicze Tej Ziemi i jakże mocno poruszył nasze serca … i dlatego nie możemy o tym zapominać.


W spotkaniu udział wzięli:

Kasia Adamowicz - Encyklika „Wiara i Rozum”

Anna Maria Balnozan - Wiersz „Epitafium”

Tomek Zelenka - Aforyzmy

Natalia Kondrat - Aforyzmy

Helena Kim - Aforyzmy

Mattias Grehnik- Aforyzmy

Filip Zelenka - Aforyzmy

Arek Hansen - Aforyzmy

Janek Sygdziak - keyboard/śpiew

Marta Adach - gitara/śpiew

Robercik - puszczanie płyt/scenariusz

Louisa Rasmusson  - wsparcie

Emelie Hansen - wsparcie

Ks. Wiesław Badan - modlitwa/dekoracja

Martin Jan Ogrodnik – zdjęcia z kościoła


Aforyzmy
czyli
Jan Paweł II powiedział:

Człowiek jest wielki nie przez to co posiada,

lecz przez to kim jest;

nie przez to co ma,

lecz przez to,

czym dzieli się z innymi.


Gdy będzie wam trudno,

gdy będziecie w życiu przeżywać jakieś

niepowodzenie, czy zawód,

niech myśl wasza biegnie ku Chrystusowi,

który was miłuje,

który jest wiernym towarzyszem

i który pomaga przetrwać każdą trudność


Prawdziwa cywilizacja nie polega na sile,

ale jest owocem zwycięstw nad samym sobą,

nad mocami niesprawiedliwości,

egoizmu i nienawiści, które są zdolne

zniekształcić prawdziwe oblicze człowieka.


Pragnienie, by żyć lepiej, nie jest niczym złym,

ale błędem jest styl życia,

który wyżej stawia dążenie do tego,

by mieć - aniżeli być,

i chce więcej mieć, nie po to aby bardziej być,

lecz by doznać w życiu najwięcej przyjemności.


Człowiek ma z gruntu inną naturę niż zwierzęta.

Zawiera się w niej władza samostanowienia

opartego na refleksji

i przejawiającego się w tym,

że człowiek działając wybiera, co chce uczynić.

Władza ta nazywa się wolną wolą


Nic tak nie jest potrzebne człowiekowi

jak Miłosierdzie Boże

- owa miłość łaskawa, współczująca,

wynosząca człowieka ponad jego słabość

ku nieskończonym wyżynom Świętości Boga.


Naród ginie,

gdy znieprawia swojego ducha,

naród rośnie,

gdy duch jego coraz bardziej się oczyszcza

i tego żadne siły zewnętrzne

nie zdołają zniszczyć.


Bądźcie na tym świecie nosicielami wiary i

nadziei chrześcijańskiej,

żyjąc miłością na co dzień.

Bądźcie wiernymi świadkami

Chrystusa zmartwychwstałego,

nie cofajcie się nigdy przed przeszkodami,

które piętrzą się na ścieżkach Waszego życia.

Liczę na Was.

Na Wasz młodzieńczy zapał

i oddanie Chrystusowi.


Potrzeba nieustannej odnowy umysłów i serc,

aby przepełniała je miłość i sprawiedliwość,

uczciwość i ofiarność,

szacunek dla innych i troska o dobro wspólne,

szczególnie o to dobro,

jakim jest wolna Ojczyzna.


Niech wspaniałe świadectwa miłości Ojczyzny,

bezinteresowności i heroizmu,

jakich mamy wiele w naszej historii,

będą wyzwaniem do zbiorowego poświęcenia

wielkim narodowym celom.


Za wojnę są odpowiedzialni nie tylko ci,

którzy ją bezpośrednio wywołują,

ale również ci,

którzy nie czynią wszystkiego

co leży w ich mocy,

aby jej przeszkodzić.


W perspektywie wiary

ziemia nie jest nieograniczonym

rezerwuarem zasobów,

które można eksploatować bez końca,

lecz również cząstką Misterium Stworzenia,

z którego nie tylko wolno korzystać,

ale któremu należy się nasz podziw i szacunek.


FIDES ET RATIO (Wiara i rozum)

14 września 1998

Encyklika dotyczy między innymi filozofii, którą papież ukazuje jako wysiłek ludzkiego intelektu zmierzającego do odkrycia odpowiedzi na pytania, które nigdy nie przestaną niepokoić człowieka. Mówi też, że nie ma sprzeczności miedzy wiarą a rozumem, że "są one jak dwa skrzydła wznoszące człowieka do Boga".

Wszyscy ludzie pragną wiedzieć, a właściwym przedmiotem tego pragnienia jest prawda. Nawet w życiu codziennym obserwujemy, jak bardzo każdy człowiek stara się poznać obiektywny stan rzeczy, nie zadowalając się informacjami z drugiej ręki.

Człowiek to jedyna istota w całym widzialnym świecie stworzonym, która nie tylko zdolna jest wiedzieć, ale także zdaje sobie sprawę z tego, że wie, i dlatego pragnie poznać istotną prawdę tego, co postrzega.

Nikomu nie może być naprawdę obojętne, czy jego wiedza jest prawdziwa. Jeśli człowiek odkryje, że jest fałszywa, odrzuca ją; jeśli natomiast może się upewnić o jej prawdziwości, doznaje satysfakcji. O tym właśnie mówi św. Augustyn: «Wielu spotkałem takich ludzi, którzy chcieliby oszukiwać, ale takiego, który by chciał być oszukiwany, nie spotkałem».

Słusznie uważa się, że człowiek osiągnął wiek dojrzały, jeśli potrafi o własnych siłach odróżnić prawdę od fałszu i wyrobić sobie własny osąd o obiektywnym stanie rzeczy.

Tu właśnie znajduje się motywacja wielorakich poszukiwań, zwłaszcza w dziedzinie nauk przyrodniczych, które w ostatnich stuleciach przyniosły tak znaczne rezultaty, przyczyniając się do autentycznego postępu całej ludzkości.


 

 

 Autor wiersza: Jacek Danieluk

Zdjęcia z kawy
Zdjęcia z przygotowań