Wieczór poświęcony


1 Rocznicy Śmierci Jana Pawła II


Parafia na Rosengård 02.04.2006


Autor zdjęć: Martin Jan Ogrodnik

To było dla nas wielkie wyzwanie. Dawno nie robiliśmy czegoś tak dużego, ważnego i trudnego ze względu na wagę podejmowanego tematu. Ale ponieważ było to tak potrzebne, nie tylko dla nas, to żadne trudności i obawy nie mogły nas powstrzymać.

Kiedy udało się zebrać odpowiedni materiał, nie było większych problemów z zaangażowaniem młodzieży, i tej z grupy przygotowującej się do bierzmowania jak i seniorów Polonici.

Udało się skomponować ciekawy program z wykorzystaniem nagrań z różnych homilii Ojca Świętego i slajdów.

Były również wiersze Korola Wojtyły i wiersze na temat papieża. Nasza młodzież grała i śpiewała solo i grupowo.

Nie zabrakło również modlitwy i skupienia. Nastrój tego wieczoru był naprawdę wspaniały.

Pełniejsza relacja już wkrótce.


PROGRAM

 1. Papież z CD + slajdy

 2. Wiersz o Papieżu – Epitafium

- Iwona-Filip-Ewa-Natalia-Amanda

 3. Papież z CD + slajdy

 4. Saksofon

- Mateusz Szopa

 5. Wiersze

– Magnificat - Natalia Kondrad

- Stanisław - Arek Hansen

 6. Piosenka + Teledysk

- Szelest Modlitwy - Liljanna

 7. Papież z CD + slajdy

 8. Aforyzny – sentencje wypowiedziane przez Jana Pawła II

- 17 osób

- ORGANY - Radek

 9. Skrzypce

– Edelweiss - Emilia Hansen

 10. Papież z + slajdy

 11. Wiersze

- Skupienie dojrzałe – Luiza Rasmussen

- Dzieci – Ewa Lotta Szymkiewicz

 12. Saksofon

- Mateusz Szopa

 13. Papież z CD + slajdy

 14. Piosenka Barka

Wszyscy – Gitary - Krzysiek, Janek,
Solo - Liljanna

 15 . Wiersze

- Myśląc Ojczyzna – Kasia Adamowicz

- Do sosny polskiej – Kasia Szymkiewicz

 16. Piosenka

– Ptaki Pokoju - Acapella - Liljana

 17. Papież z CD + slajdy 

 18. Takiego Cię pamętamy

- Luiza Swierz

– Organy - Radek

 19. Piosenka  - Czarna Madonna

- Wszyscy

 20. Wiersz dla Papieża

- Anna Maria Balnozan

- Modlitwa Ojcze Nasz

 21. Skrzypce

- Emilia Hansen

 17. Papież z CD + slajdy

 18. Płyta CD ABBA PATER

- świeczki

 19. Testament

- Robert Sadokierski

 20. Modlitwy

- ks. Sebastian


OBSADA

Ewa Amtkil - poezja

Amanta Gieszczyk - poezja

Natalia Jarema - poezja

Filip Szopa - poezja

Iwona Sadokierska - poezja

Arek Hansen - poezja

Luiza Rasmussen - poezja

Kasia Adamowicz - poezja

Natalia Kondrat - poezja

Katarzyna Szymkiewicz - poezja

Ewa-Lotta Szymkiewicz - poezja

Luiza Świerz - poezja

Anna-Maria Balnozan - poezja

Lilianna Presz - solistka, śpiew

Janek Sygdziak - gitara, śpiew

Krzysztof Żurawski - gitara, śpiew

Radosław Szkolmowski - organy

Mateusz Szopa - saksofon

Emelie Hansen - skrzypce

Tomek Zelenka - aforyzmy

Filip Zelenka - aforyzmy

Alexander Koc - aforyzmy

Anika Wojtyła - aforyzmy

Patrycja Wojtyła - aforyzmy

Camilla Szymkiewicz - aforyzmy

Justyn Podgajny - aforyzmy

Joanna Pawlak - aforyzmy

Justyna Paról - aforyzmy

Karolina Pęksyk - aforyzmy

Dominika Krygier - chórki

Anna Jarecka - chórki

Robert Sadokierski - recytacja,
scenariusz i reżyseria

Ks. Sebastian Stasiak - modlitwy,
opiekun duchowy

Wojciech Michalecki - obsługa techniczna

Paweł Zmyslony - podkład dźwiękowy

Marcin Świerczek - obsługa slajdów

Marcin Aksamit - kamerzysta

Martin Jan Ogrodnik - zdjęcia

Sławomir Wojnikow - zaopatrzenie gastronomiczne


AFORYZMY
Sentencje wypowiedziane przez
Jana Pawła II:

1. Człowiek jest wielki nie przez to, co ma, nie przez to, kim jest, lecz przez to, czym dzieli się z innymi.

2. Niech wspaniałe świadectwa miłości Ojczyzny, bezinteresowności i heroizmu, jakich mamy wiele w naszej historii, będą wyzwaniem do zbiorowego poświęcenia wielkim narodowym celom.

3. Nie bójcie się słabości człowieka ani jego wielkości! Człowiek zawsze jest wielkim, także w słabości.

4. Modlić się znaczy dać trochę swojego czasu Chrystusowi, zawierzyć Mu, pozostawać w milczącym słuchaniu Jego Słowa, pozwalać mu odbić się echem w sercu.

5. Starajcie się odważnie dążyć do pełnej miary społeczeństwa. Wymagajcie od siebie, choćby inni od was nie wymagali!

6. Człowiek nie może żyć bez miłości. Człowiek pozostaje dla siebie istotą niezrozumiałą, jego życie jest pozbawione sensu, jeśli nie objawi mu się Miłość, jeśli nie spotka się z Miłością, jeśli jej nie dotknie i nie uczyni w jakiś sposób swoją, jeśli nie znajdzie w niej żywego uczestnictwa.

7. Pozostańcie wierni doświadczeniu pokoleń, które żyły na tej ziemi z Bogiem w sercu i z modlitwą na ustach.  Zachowujcie jak skarb największy to, co było źródłem duchowej siły naszych ojców.

8. Trzeba pamiętać o nieustannej wdzięczności za ten dar, jakim dla człowieka jest drugi człowiek.

9.  Każdy znajduje w swoim życiu jakiś porządek praw i wartości, które trzeba utrzymać i obronić. Obronić dla siebie i innych.

10.  Nie bójcie się, otwórzcie, otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi i Jego zbawczej władzy! Otwórzcie granice państw, systemów ekonomicznych i politycznych, szerokie dziedziny kultury, cywilizacji, rozwoju! Nie bójcie się!

11. Człowiek szuka miłości, bo w głębi serca wie, że tylko miłość może uczynić go szczęśliwym.

12.  Każde pokolenie powinno zdawać sobie sprawę, iż wolność nie polega na tym, żeby robić, co nam się żywnie podoba, ale na prawie do robienia tego, co należy.

13.  Kapłan jest człowiekiem żyjącym samotnie po to, aby inni nie byli samotni.

14. Światu potrzeba Bożych szaleńców, którzy będą szli przez ziemię, jak Chrystus, jak Wojciech, Stanisław czy Maksymilian Maria Kolbe, którzy będą mieli odwagę miłować i nie cofną się przed żadną ofiarą.

15.  Historia uczy, że demokracja bez wartości łatwo przemienia się w jawny lub zakamuflowany totalitaryzm.

16.  Trzeba, aby rodzina stanęła zdecydowanie w obronie czystości swoich progów domowych, w obronie godności każdej osoby. Brońcie czystości obyczajów w waszych ogniskach domowych i społeczeństwie. (. . . ) Im czystsza będzie rodzina, tym zdrowszy będzie naród.

17. Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi! Tej ziemi.


Wiersz: „Magnificat”
Jan Paweł II/ 

Uwielbiaj duszo moja, chwałę Pana Twego,

Ojca Wielkiej Poezji – tak bardzo dobrego.

On młodość moją rytmem cudownym obdarował,

On pieśń mą dębowym kowadle ukował.

 

Rozebrzmij, duszo moja, chwałą Pana twego,

Sprawcy Wiedzy anielskiej- Sprawcy łaskawego.

 

Oto spełniam po brzegi winogradu kielich

Przy uczcie Twej niebiańskiej – rozmodlony sługa –

Wdzięcznością , żeś mi młodość dziwnie rozanielił,

żeś z lipowego pniaka kształt jędrny wystrugał.

 

Tyś jest najcudowniejszy, wszechmogący Świątkarz –

- pełno jest brzóz na drodze mojej, pełno dębów –

Otom jest niwa wieśnia, podsłoneczna grządka,

Otom jest młodociana grań tatrzańskich zrębów.

 

Błogosławię Twój posiew Wschodem i zachodem –

Obsiewaj, Gospodarzu, niwę Twą sowicie,

Łanem niech będzie żytnim, smreczynowy grodem

Młodość rozkolebana tęsknotą i życiem

 

TESTAMENT
Jana Pawła Drugiego

Czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy Pan wasz przybędzie" (por. Mt 24, 42) – te słowa przypominają mi ostateczne wezwanie, które nastąpi wówczas, kiedy Pan zechce. Pragnę za nim podążyć i pragnę, aby wszystko, co składa się na moje ziemskie życie, przygotowało mnie do tej chwili. Nie wiem, kiedy ona nastąpi, ale tak jak wszystko, również i tę chwilę oddają w ręce Matki mojego Mistrza: totus Tuus.W tych samych rękach matczynych zostawiam wszystko i Wszystkich, z którymi związało mnie moje życie i moje powołanie. W tych Rękach zostawiam nade wszystko Kościół, a także mój Naród i całą ludzkość. Wszystkim dziękuję. Wszystkich proszę o przebaczenie. Proszę także o modlitwę, aby Miłosierdzie Boże okazało się większe od mojej słabości i niegodności. 

Pragnę raz jeszcze całkowicie zdać się na Wolę Pana. On Sam zdecyduje, kiedy i jak mam zakończyć moje ziemskie życie i pasterzowanie. W życiu i śmierci Totus Tuus przez Niepokalaną. Przyjmując już teraz tę śmierć, ufam, że Chrystus da mi łaskę owego ostatniego Przejścia czyli Paschy. Ufam też, że uczyni ją pożyteczną dla tej największej sprawy, której staram się służyć: dla zbawienia ludzi, dla ocalenia rodziny ludzkiej, a w niej wszystkich narodów i ludów (wśród nich serce w szczególny sposób się zwraca do mojej ziemskiej Ojczyzny), dla osób, które szczególnie mi powierzył – dla sprawy Kościoła, dla chwały Boga Samego.

 W miarę, jak zbliża się kres mego ziemskiego życia, wracam pamięcią do jego początku, do moich Rodziców, Brata i Siostry (której nie znałem, bo zmarła przed moim narodzeniem), do wadowickiej parafii, gdzie zostałem ochrzczony, do tego miasta mojej młodości, do rówieśników, koleżanek i kolegów ze szkoły podstawowej, z gimnazjum, z uniwersytetu, do czasów okupacji, gdy pracowałem jako robotnik, a potem do parafii w Niegowici, i krakowskiej św. Floriana, do duszpasterstwa akademickiego, do środowiska ... do wielu środowisk ... w Krakowie, w Rzymie ... do osób, które Pan mi szczególnie powierzył –
wszystkim pragnę powiedzieć jedno: "Bóg Wam zapłać"!